Iluzja optyczna jest czymś, co działa dosłownie na styku naszych oczu i mózgu. Niektóre osoby zauważają obraz przedstawiony w iluzji o wiele szybciej niż inne, co jest efektem pewnego "oszukiwania" mózgu i korzystania ze "skrótów". To konkretne zostało stworzone przez artystę Ilję Klemencova dla fundacji WWF. Obraz został zatytułowany "They Can Disappear" i miał konkretny cel. Nie każdemu uda się go zobaczyć.
Więcej podobnych artykułów przeczytasz na stronie głównej Gazeta.pl
Iluzja optyczna z przesłaniem. Nie każdemu uda się zobaczyć, co ukrywa się pośród zygzakowatych linii
Kiedy na coś patrzymy, tak naprawdę jedyne, co widzimy to światło, które odbija się od tego, na co spoglądamy. Wówczas "wchodzi" ono do naszego oka, które przekształca światło w impulsy elektryczne, które następnie nasz mózg dopiero przekształca w ostateczny obraz. Choć cały proces wydaje się być długi i skomplikowany, tak naprawdę trwa około jednej dziesiątej sekundy. Jeśli chodzi o złudzenia optyczne, to były one - i wciąż są - wykorzystywane do badań psychoanalitycznych, ponieważ mogą rzucić więcej światła na iloraz inteligencji (IQ) osoby badanej. Zdrowy ludzki mózg może patrzeć na rzeczy jak i obrazy na wiele sposobów. Tworzy dzięki temu percepcję odpowiednią do sposobu patrzenia. Jedną z takich sprytnych ilustracji jest właśnie ta wykonana dla WWF. Nie każdy będzie w stanie dostrzec ukrytą pomiędzy zygzakowatymi liniami pandę. Stworzony przez Ilję Klemencova obraz zatytułowany "They Can Disappear" miał na celu rozpowszechnienie problemów, z jakimi zmaga się świat przyrody.
Obraz, który ma dawać sporo do myślenia. Niczym na iluzji, ze świata znikają pandy
Ponieważ na wolności żyje teraz wyłącznie około 1800 osobników, pandy wielkie są obecnie klasyfikowane jako gatunek wrażliwy. Obraz Klemencov pokazuje, jak populacja tego zwierzęcia maleje na naszych oczach, podobnie jak w przypadku wielu innych zagrożonych gatunków. Jeśli potrafimy dostrzec pandę wśród linii, wydaje się ona widmowa i nieostra, tak jakby naprawdę mogła zniknąć w mgnieniu oka. Wydaje się, że wysiłki na rzecz ochrony przyrody przynoszą niewielki skutek, ponieważ wskaźnik pokazuje bardziej gwałtowny spadek populacji dzikich zwierząt niż dwa lata temu, kiedy WWF szacowała, że w latach 1970–2010 nastąpił spadek o 52 proc. Złudzenie optyczne jest przykładem efektu McCollougha. Zostało odkryte przez Celeste McCollough w 1965 roku. Odkryła, że wpatrywanie się w dwukolorowe siatki przez kilka minut może oszukać oko, sprawiając, że zobaczy ono coś innego.
